Dobierz zakończenie kabla taśmowego, dopasowując kabel, system styków i wymagany układ połączeń. IDC umożliwia jednoczesne zakończenie kompatybilnych żył taśmy; indywidualne zaciski pozwalają wprowadzić rozdzielone przewody do odpowiednich obudów; lutowanie łączy przygotowane żyły z terminalami przeznaczonymi do lutowania. Żadna metoda nie jest zawsze najmocniejsza, najtańsza ani najlepsza do każdego środowiska.

Najpierw porównaj wymagania dotyczące połączenia

Dobór zakończenia kabla taśmowego
MetodaPrzydatna, gdyCo potwierdzić przed wyborem
IDCKompatybilna taśma i system styków umożliwiają wymagany układ oraz jednoczesne zakończenie wielu żył.Rozstaw, rozmiar i budowa żył, izolacja, narzędzia do złącza, pokrywa i odciążenie.
ZaciskanieRozdzielone żyły wymagają indywidualnego prowadzenia, zmiany przypisania pinów lub odpowiednich obudów do styków zaciskanych.Zakres przewodów i izolacji, długość odizolowania, terminal, narzędzia zaciskające i retencja w obudowie.
LutowanieWybrany interfejs ma kielichy lutownicze, wypusty lub inne zakończenia przystosowane do lutowania.Przygotowanie przewodu, proces lutowania, odstęp izolacji i podparcie za połączeniem.

Na potrzeby wyceny porównuj kompletne zespoły, a nie samą operację wykonania zakończenia. Przygotowanie przewodów, koszt złączy, narzędzia, kontrola i wielkość produkcji wpływają na wynik. Na przykład interfejs D-sub nie określa metody zakończenia kabla: określa ją konstrukcja wybranego złącza.

IDC: dopasuj styk do budowy kabla

Styki przemieszczające izolację tworzą połączenie elektryczne przez przemieszczenie izolacji podczas osadzania kompatybilnej żyły. Przy jednoczesnym zakańczaniu wielu żył taśmy kluczowe jest wyrównanie żył kabla ze stykami. Rozstaw żył kabla i rozstaw styków łączonego złącza to odrębne wymiary; nie zakładaj, że są identyczne.

Schemat zakończenia kabla taśmowego metodą przemieszczania izolacji
IDC wymaga dopasowanego kabla, geometrii styków i procesu montażu.

Sprawdź określony rozmiar przewodu, budowę jednodrutową lub wielodrutową, wymiary i materiał izolacji. Korzystaj z instrukcji stosowania złącza dotyczących narzędzi, osadzania i wymaganych elementów odciążających. Fizyczne dopasowanie kabla do złącza nie dowodzi zgodności.

IDC nie jest z definicji nieodpowiednie do pracy przy drganiach. Przydatność zależy od konkretnego złącza, elementów mocujących, podparcia kabla, instalacji i wymagań kwalifikacyjnych. Z kolei prawidłowo osadzone złącze IDC samo nie dowodzi, że cały zespół spełnia wymagania aplikacji dotyczące drgań.

Zaciskanie: prowadzenie i zakańczanie pojedynczych żył

Jeżeli budowa kabla pozwala na rozdzielenie, końce taśmy można rozdzielić na pojedyncze przewody, odizolować i zakończyć kompatybilnymi stykami zaciskanymi. Umożliwia to rozgałęzienia, różne układy końców lub niesekwencyjne przypisanie pinów. Określ długość rozdzielenia i podparcie, aby ruch nie skupiał się w miejscu rozdzielenia taśmy.

Przykład zespołu kabla taśmowego z indywidualnymi zakończeniami przewodów
Indywidualne zakończenia wymagają zdefiniowanej mapy przewodów i kompatybilnych styków.

Zacisk musi odpowiadać żyle, izolacji i określonemu ustawieniu narzędzi. Sprawdź oddzielnie zacisk żyły i podparcie izolacji; osadzenie i zablokowanie terminala w obudowie to dodatkowe kontrole. Stosuj wymagania odbiorowe producenta styku zamiast ogólnej wartości siły wyrywania.

Lutowanie: kontroluj połączenie i podeprzyj przewód

Zakończenie lutowane nadaje się do złączy i terminali do tego przeznaczonych. Przygotowanie i kontrola procesu mają znaczenie: odsłonięte druciki, mostki, uszkodzenie izolacji lub kapilarne podciąganie lutu wzdłuż elastycznej żyły mogą pogorszyć wynik. Zapewnij mechaniczne podparcie za połączeniem, zamiast obciążać połączenie lutowane siłami działającymi na kabel.

Złącze D-sub z żyłami taśmy podłączonymi do kielichów lutowniczych
Kielichy lutownicze łączą pojedyncze żyły; gotowy zespół wymaga też odpowiedniej izolacji i podparcia kabla.

Lutowanie nie ogranicza się do prototypów i nie jest automatycznie bardziej niezawodne niż kwalifikowane połączenie zaciskane lub IDC. Wybierz konkretny system złączy, proces produkcji i kryteria odbioru dla projektu.

Określ gotowy zespół, a nie tylko metodę

  • Oba końce: identyfikacja złącza, widok strony łączenia, numeracja pinów i kierunek wyprowadzenia.
  • Kabel: liczba żył, rozmiar przewodu, rozstaw żył, izolacja i punkty odniesienia długości.
  • Mapa połączeń: każde połączenie między stykami, niewykorzystane pozycje oraz wszystkie odcinki rozdzielone lub rozgałęzione.
  • Ochrona: pokrywy, odciążenia, osłony i połączenia ekranu, jeśli dotyczy.
  • Kontrola: kontrole elektryczne oraz uzgodnione kryteria mechaniczne lub wyglądu.

Łączenie różnych metod zakończenia jest możliwe, gdy pozwalają na to wybrane komponenty i kabel. Na przykład jeden koniec może używać IDC, a rozdzielone żyły na drugim końcu odpowiednich styków zaciskanych lub zakończeń lutowanych. Potwierdź całe przypisanie pinów i układ mechaniczny zamiast zakładać połączenie pin do pinu bez przeplotu.

Od wyboru do zespołu na zamówienie

LDZY wykonuje zespoły kabli taśmowych na zamówienie na podstawie rysunków lub przeanalizowanych wymagań. Prześlij posiadany rysunek lub dane próbki, przebieg kabla i wielkości zamówień. Możemy przeanalizować układ zakończeń przed wykonaniem próbek. Skorzystaj z poradnika badań, aby określić zakres odbioru, a następnie poproś o wycenę.

Czy pasek na kablu taśmowym określa przypisanie pinów?

Pasek identyfikuje jedną skrajną żyłę. Rysunek nadal musi określać jej połączenie na każdym końcu, w tym kierunek patrzenia na złącze.

Czy kable taśmowe i FFC są zamienne?

Nie. Podobny płaski kształt nie oznacza takiej samej budowy żył ani systemu zakończeń. Dobierz kabel i łączone złącze jako kompatybilny zestaw.

Źródła techniczne: TE: budowa kabla taśmowego IDC; Samtec: systemy kabli IDC i możliwości łączenia. Opisują konkretne systemy dostawców, a nie zamienność z produktami LDZY.